Hallo redactie(vd Volkskrant),

Ons jaarlijkse meidenweekend brachten wij deze keer door bij de Koningin van Pieterburen, een heel bijzonder pension (www.koninginvanpieterburen.nl) in Pieterburen. Wij zijn 4 meiden tussen de 45 en 50 jaar en bevriend voor het leven. Eigenlijk zijn we in de loop der jaren familie van elkaar geworden. We kennen elkaar al ruim 35 jaar, vanaf de tijd dat we als schoolmeiden deelnamen aan de zomerkampen van de meer links georienteerde NCSV, nederlands christelijke studentenvereniging. De afgelopen 25 jaar ontmoeten wij elkaar jaarlijks ergens in Nederland, altijd in het weekend voor Koninginnedag. Deze keer geen verwenweekend in de luxe zin van het woord maar een gek verkleed-weekendje bij de Koningin van Pieterburen. Bij aankomst werden we door de butler ontvangen en naar onze knalgele/lila libellekamer gebracht. De kamer had een tweepersoonsbed en een stapelbed en stond vol met bijzondere snuisterijen. Wij werden verzocht ons te verkleden voor het diner. Verkleden in een van de vele gekke kostuums die door het hele huis hingen. Van gekke maskers, ordi-schoenen, koninklijke gewaden met kuise of hoerige pruiken en hoeden. Aan het slot van het theater-diner werd er door de 15 aanwezige gasten gedanst op Venus van Schocking Blue. Wij waren de oudsten in het dinergezelschap en wij hebben dat liedje in de herhaling op de tafel verder gedanst. Zo 'n meidenweekend staat altijd garant voor minstens 1 grensverleggende activiteit! Leeftijd speelt geen rol in onze weekenden en beperkingen al helemaal niet.

Het weekend vult zich verder tijdens het wandelen, fietsen en terras-zitten met onze gesprekken over de gebeurtenissen van het afgelopen jaar en onze toekomstplannen. We weten alles van elkaar, van lief en leed, minnaars, nieuwe banen, burn-outs, oud en nieuw verdriet. En we lachen vooral veel. Nee, dat is te zacht uitgedrukt: we zijn bij tijd en wijle oorverdovend. Altijd zielig voor andere gasten.

We kwamen in Pieterburen dit jaar ook onze alter ego's tegen; een groepje hele jonge meiden die besloten om jaarlijks een deel van het Pieterpad te gaan lopen en op straat een groepje dames op leeftijd (met rollator en stok) die net zo veel herrie maakte als wij en die ook een weekend met elkaar op stap waren.  Ons voorland wellicht? Het maakt ons niet uit; we gaan gewoon door

.

Op de foto staan we geportretteerd door Max de butler, vlak voor de start van het diner in de deuropening van onze kamer. 

groeten ook van de drie overige Bea's: Bri (Brigit Beek), Krie (Karien Smits), Jet (Ariette Berkhout)

Jets (Jetske Tammeling)