Leuke verhalen 


Miniserie 2004, Gerard Gerritsen/Astrid Wevers

deel 1

"De Journalist"

nou het leuke verhaal..let op!..dit stond er vant weekend in ons gastenboek:
geschreven door hele leuke mensen die twee nachten bleven en ons heel brak met een glimlach hebben meegemaakt!
 
Als freelance journalist kreeg ik recent de opdracht om eens een weekendje door te brengen bij de koningin van pieterburen. Daags na koninginnedag toog ik incognito met mijn gezinnetje vanuit het westen naar het hoge noorden.
Het lag voor de hand dat deze opdracht naar mij gegaan was, menig hotel/pension heeft een artikel van mijn hand laten inlijsten vanwege het kwalitatief goed geschreven en goed gedocumenteerde en objectieve verhaal. En..is vanwege de grote toestroom van gasten gaan uitbreiden.
Maar ik kan u nu al vertellen dat u zich geen zorgen hoeft te maken over uitbreidingsplannen want er komt geen artikel van mijn hand in de bladen
Na twee dagen hier doorgebracht te hebben zou ik zelfs een oproep willen doen aan alle gasten. Geef dit adres niet door aan uw vrienden zoals velen voor mij suggereren, alstublieft niet. Realiseren al die mensen wel wat ze doen!
Ik ben hier op een plek geweest waar twee mensen volkomen zichzelf zijn en op hun geheel eigen stijl hun gasten vermaken en daar veel plezier aan beleven.
ooit was er in Pieterburen een mevrouw die zeehondjes redde, een prachtig leuk initiatief.
weet u wat het gevolg is van al die mensen die anderen zo nodig moesten vertellen hoe leuk dat dat was, en al die artikelen die hier over gepubliceerd zijn. Busladingen komen naar dat hele complex toe. Ik heb Lenie 't Hart in dat heel centrum nergens gezien, alleen op 'n filmpje.
U wilt toch niet dat hier hetzelfde gaat gebeuren toch!

uw speciale verslagever

Gerard Gerritsen
bij nacht en ontij te bereiken
via 06-.....bij de redaktie bekent

P.S. Ok, n hele goede vriend tippen mag natuurlijk wel!
deel 2 volgt van de vierdelige miniserie.....

deel 2

Seasons en Leen Bakker

We gaan naar de stad uitlaat laten maken en Wim komt vrij overstuur binnen met het stukje , kon het vd spanning niet goed lezen en ik lees het hem voor in de auto..
de hele dag hebben we het erover. Wim kan het haast niet geloven en we bespreken hoe er mee om te gaan.
Ene kant: gvrr maak ik zelf wel uit , ik wil wel in de telegraaf en we kunnen best wel omgaan met publiciteit.
Andere kant: ze hebben gelijk laten we maar gewoon blijven want het is al druk zat.
beide benen op de grond niet waar en dan weer voor welk blad zal ie schrijven?
Vast voor Seasons, ben ik nogal weg van.
Dan ga ik es nadenken, want ik heb wel wat bladen een verzoek gedaan voor een artikel en ik weet het niet goed meer, ik geloof zelfs ook aan Seasons, ook es een afwijzing gehad..
Zouden ze dan toch nu overstag gaan...
H getver en dan verpest hij het helemaal door niet te schrijven..
 
Andere kant, straks schrijft een ander en issie niet zo leuk als deze man..
 
Zal ik hem bellen...of niet...
Zal ik hem overhalen om toch te schrijven of juist niet...
 
En zo gaat het de hele dag heen en weer...
We proberen afleiding te zoeken, ik ga shoppen bij Leen Bakker, helpt meestal wel in zulke gevallen, koop de meest onzinnige dingen..
Het laat me niet los, ik voel een spannende kriebel en ben HEEEEEL erg trots op dit stukje
 
We bespreken hoe we ons gedragen hebben, dat meisje zat ook int complot zeggen we tegen elkaar , ze moest kijken hoe het in de keuken toeging, tjonge gelukkig maar heb ik tegen haar gezegd dat de vleeswaren die ik van haar wel weer mocht gebruiken dat dat niet netjes was en heb ik nieuwe op de bordjes gedaan, tja de jammetjes wel gedaan ...
Ach wat kant ook schelen!
Opeens schieten we samen vreselijk in lach, Wim glijdt bijna met die stomme Volvo in sloot, WAT WAREN WE BRAK! ZE HEBBEN ONS WEL IN ONS JUISTE HUMEUR MEEGEMAAKT, ZOUDEN ONZE RUZIE IN KEUKEN HEBBEN GEHOORD? HAHAHAAHA we gieren het uit, dak open , iedereen kan het horen..
en dan savonds nazitten en over ons zelf vertellen, ik bedenk me opeens ook dat WIJ alleen maar aan het woord waren zowat...
jaja maatschappelijkwerkers...
deel 3 volgt...straks , ik ga eerst me aankleden en de keet hier opruimen!
later

 

deel 3

DE TELEGRAAF!

"Stiekemerds! Ist echt waar? liefs van wim en as" dat smste ik onderweg van Groningen naar Pieterburen...
Wel een kwartier heb ik met de telefoon in mijn hand gezeten in de auto, ik kon de tekst er wel van af trekken met m'n ogen , zo benieuwd was ik naar een antwoord, maar ja dat bleef uit....tjonge wat een spanningsveld met zo'n mobielig rot ding..
dan maar eerst es snoep kopen bij de pomp in Adorp en het zwaantje in de nek en alles vergeten....
Thuis gekomen, zodra de auto op het erf was gauw naar binnen en als twee jonge hongerige honden zonder woorden gebroederlijk achter de computer, (mijn enige echte ware vriend)..stilte ..niks zeggen, het deed me denken aan die keer in Schotland dat we allebei als de dood waren voor spoken en het pas tegen elkaar zeiden nadat we weer veilig op Schiphol waren geland met het vliegtuig..
ja hoor storing...zal ook niet...
Nah dan maar eerst eten koken, inmiddels was ik er wel uit , hij moest van de Telegraaf zijn, die rot krant die Wim altijd alle dagen leest en waar ik nooit over zeur maar me wel es voor schaam als ik dat "vod met roddels die nooit kloppen" voor hem koop.
Ja hoor de pan klapt van het fornuis , ook dat nog, aardappels op de vloer, afwassen een gewoon er weer in(hahaha nee hoor)..
We laten gasten het stukje trots lezen en filosoferen verder, ze kennen de reporter wel maar moeten even goed nadenken waar ook weer van....
Even denk ik ook aan de collega uit Noord Holland die me destijds belde toen we allemaal in de wandel en fiets Libelle stonden, hij waarschuwde, hij had in een blad gestaan (ben de naam even kwijt, vast ook van Gerrit) en had allemaal van die vervelende gezinnen te logeren gehad, allemaal kampers en moeilijk opvoedbare kinderen en zeurders 1ste klas en wel 200 telefoontjes per dag, hij was er gek van geworden bijna of ik wel wist waar ik aan begon.
Nee wim en ik zijn erover uit wij willen het niet!
Bovendien volgende maand wint Wim een aantal miljoenen en dan wil Wim het ook niet aan de grote klok hangen..dan gaan we stilletjes verhuizen...
Nee we voelen ons eindelijk rustig..
Morgen het slot van de vierdelige miniserie....
Welterusten!

 

deel 4 en slot

Slapeloze nachten

 
Nadat we drie Telegraafs van de deze week helemaal door hebben gekeken/doorgespit zeg maar rustig(Wim zette er zelfs een leesbril voor op), zonder resultaat overigens, of we een stukje tegen zouden komen van zijn hand gaan we toch even weer kijken of de computer het nu doet en ja hoor hij doet het en vol spanning kijken we naar de binnenkomende mailtjes..
Verrek ja hoor, een mail van Gerard Geritsen,de journalist van de Telegraaf, wat eksaiting, Wim Ziet het het eerst:

reactie smsje:

Hoi Wim en Astrid,
Ik ben beter op het grote toetsenbord, dan op zo'n klein
telefoontoetsenbordje, vandaar dat ik zo op jullie smsje reageer.
Leuk dat jullie er in trapten?
Net als jullie vind ik het ook leuk om rare dingen te verzinnen.
Ik werd door Wim uitgedaagd om iets origineels te schrijven in het
gastenboek.
Het hele verhaal is onzin, behalve wat ik over jullie schrijf, dat meen ik

oprecht. Evenals de boodschap die er in verpakt zit om vooral 'klein' te
blijven. Daar schuilt een enorme kracht en creativiteit in en die is
voelbaar aanwezig!

Groet en wellicht tot ziens
Gerard Gerritsen

P.S. Uiteraard vertel ik aan iedereen die het horen wil hoe leuk het bij
jullie is, en dat is geen onzin!


Nou daar zit je dan! Allemaal verzonnen, allemaal fantasie, allemaal onzin!
Helemaal ingekakt zitten we achter onze pc...ons avondeten eten gaat naar de kippen van fam. De Hoop, want we zijn er misselijk van....
Ik wordt vreselijk kwaad op Wim, het is zijn schuld dat dit gebeurd is, hij ook altijd met z'n zwammerij!
Het duurt dagen en slapeloze nachten voordat we het een beetje verwerkt hebben.
We ruimen het gastenboek voorlopig ook even op om te voorkomen dat we weer zo'n afknapper tegenkomen.
Of zullen we de bladzijdes eruit scheuren?
Zaterdagmorgen 8 mei 2004:
Nee we besluiten het volgende , we spelen het spel mee en vertellen niet aan de gasten de uiteindelijke uitslag, nee dit jaar gaan we fantaseren met de gasten over welk blad het wordt!!
HAHAHAAHAHAHAAHAA.....
einde.


 

 

 

 


Miniserie 2004, Gerard Gerritsen/Astrid Wevers
Vakantie in Londen, Bouwe van Norden/Astrid Wevers
Pieterburen(water)overlast 2005, Gerard Gerritsen

Freya van Reykjavik II, onze 2e IJslandse hond, Astrid Wevers
Freya van Reykjavik II, onze 2e IJslandse hond, Astrid Wevers, deel 2
Freya van Reykjavik II, onze 2e IJslandse hond, Astrid Wevers, deel 3

terug naar de hoofdpagina