Leuke verhalen 

Freya van Reykjavik II, onze  IJslandse hond


deel 5

2008!  twee jaar later!  En wat is er weer veel gebeurd!
Wat zeg ik...2009 doen we er gelijk achteraan!




















 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

26 juli 2008
Het wordt echt tijd voor deel 5
En na twee jaar is het wel even denken "waar zal ik beginnen?" Ik begin gewoon nu en dan schiet me vanzelf van alles wel te binnen.
Regelmatig komt het voor dat alle optreedspullen kriskras door mijn kantoortje staan en dat er eigenlijk nergens meer plek is en toch vind Freyja dan nog wel ergens een gaatje waar ze dan gewoon tussenkruipt, wat ze trouwens ook vaak in de auto doet, gewoon tussen de spullen gaan liggen, soms met gevaar voor eigen leven, want ja er verschuift ook nog wel es wat en als het dan te bont wordt dan komt ze voorin tussen ons in liggen dwars over de versnellingspook en dan half over mij heen hangend valt ze snurkend in slaap.
Met Bnnrs op de foto en allemaal vinden ze onze Freyja een schatje..De eerste keer dat we hem hebben ontmoet, Dennie Christiaan, heeft hij nog liggen rollebollen met Freyja over de grond in de kleedkamer, helaas hadden we toen ons fototoestel niet bij ons. De tweede keer waren we met Imke(inmiddels "de fietsvriendin") in Zwolle bij een "Heerenzitting" en wat dacht je wat, hij herkende ons niet, wel herkende hij dhr Finkers, puh... Nou dan Christine vd Horst en Maarten Spanjer, het kon niet op. Wij traden daar op met de Joekelilleladies en na ons kwam Maarten. Moet ik eerst even uitleggen wat een Heerenzitting is...je moet je voorstellen, ongeveer 400 a 500 dronken mannen zondagochtend om een uur of 10/11, soms zitten de vrouwen in een andere zaal te kijken naar een groot scherm om te zien wat hun mannen doen...
Als je niet voor de pauze optreedt dan heb je kans dat "de mannen" je eraf fluiten en zo gebeurde het ook met Maarten....ik vroeg hem er heel subtiel naar na afloop, hoe het met hem ging...JA zei hij ik voelde het al aankomen en ja hoor ik draai me om en dacht je dat ik de opening van het gordijn kon vonden ..niet dus!  Hilarisch, hij moest er zelf gelukkig ook  om lachen, echt leuk is anders.
En Christine deed natuurlijk als echte "Chick" alle aan en afkondigingen...

De afgelopen jaren kwamen we natuurlijk nog veel meer BNNrs tegen, teveel om op te noemen, maar als ik nog wat foto's ervan vind zal ik ze hier er ook op zetten.
Opnieuw werd Freyja gepakt door de grote witte herder, we weten geen oplossing hiervoor, behalve dat we onze Freyja daarna steeds moeten socialiseren met andere echt leuke honden en soms es met een homeopatisch korreltje tegen shock van buurvrouw Lies Tja deze hond heeft een sociale afwijking, want ze gaat door terwijl onze hond op de rug gaat liggen en zich overgeeft...heel vervelend, we blijven alert tijdens de wandelingen en fietstochten.
Tijdens één van die socialisatie projekten van ons gingen we (Finkers, Lineke en ik) naar Blijburg, een prachtig strand aan de rand van Amsterdam, waar wel honderd honden losliepen en Freyja dus ook en ze wist werkelijk niet waar ze kijken moest en wat ze zou doen, of grommen zoals altijd, maar dat was eigenlijk niet te doen bij zoveel tegelijk en bovendien ook nog misschien wel echt gevaarlijk, hahaha je zag het haar denken en ja hoor, het duurde even maar daar ging het staartje omhoog in de kwispelstand en poten in de snelste spurt en spelen maar... Ik ben zelf dat strand opgelopen, zo van, gebeurt er iets, dan doe ik net of dat het mijn hond niet is en op deze manier kon ik mijn eigen angst hierdoor loslaten. Dhr. Finkers kon dat niet, de schijtert, dus die bleef bij de auto, krantje lezen. Wat hebben wij genoten.
Daarna gingen we kijken en genieten van muziek van The Souldiers, oude bekenden van ons, heerlijke soulmuziek, de naam zegt het al, echt de moeite waard en onze vrolijke Freyja viel in een diepe slaap... 

In Hoogkerk
/onder de rook van Groningen, is een plekje aan het water waar omstreeks half 7/7 uur allemaal honden samen komen met hun baasjes en zo ook zijn wij daar een paar keer naartoe gegaan, het is DE plek voor Freyja om positieve ervaringen op te doen met . hondenvriendjes...
Zo ook het Lauwersmeer, het hondenstrand, natuurlijk vooral in de zomer.

Ontmoeting met ons nichtje Diana
, Diana praat bijna met niemand en zoals je ziet ontdooit ze met Freyja en dat maken we vaker mee. Op een dag hadden we een gezin te logeren met een geadopteerd kindje, ik geloof uit de Philipijnen, het kindje praatte niet, was erg teruggetrokken en op zichzelf...totdat ze Freyja tegenkwam, we vonden ze in de serre op de grond tegen elkaar aanzittend en het meisje hield hele gesprekken tegen de hond, we konden niet verstaan waarover, maar het was erg ontroerend om dat zien.
Eind april gaan we wandelen in Spier, in de bossen, wij dat zijn Imke, Wim, Freyja en ik, want de kikkers zijn geboren en dat is een heus spektakel om dat te zien. Dat jaar ervoor was ik daar bij toeval en heb een concert gehoord van duizenden, echt duizenden jonge gifgroene kikkertjes en ze waren ook allemaal te zien, geweldig! ik had geen fototoestel bij me..
Maar dit jaar wel, twee zelf, eentje met en eentje zonder telelens en ook een statief geloof ik, dus lekker bepakt trokken we erop uit en niet iedereen was even enthousiast moet ik eerlijk bekennen, ik geloof dat alleen Freyja en ik dat waren..
We wandelden en lachten er heerlijk op los, stopten bij alle vennen voor de kikkers, maar die sliepen nog of waren nog niet geboren, alhoewel we hier en daar zachtjes wel wat hoorden kwaken. Steeds verder en verder liepen we en IK wist de weg wel..
Onze voeten begonnen wat zeer te doen en we besloten de weg terug te beginnen..de weg terug...die kant op want ik wist zeker dat er dan een aflsag naar links moest komen.. het werd steeds mooier in het bos en weidser en..onbekender..brr... best wel eng..beetje schemerig al...er kwamen fietsers aan en ja die wisten wel dat er verderop een weg was , die dan weer langs de snelweg terug liep, zeker nog 15 km...en terug was de schatting zoniet nog erger. Ik drukte mijn zin door en we gingen voor de afslag verderop. Ondertussen kwamen we in de buurt van de snelweg en zagen een bord van de afslag naar Hoogeveen, nou dat klonk niet best want dat was wel heel ver uit de route, ik schaamde me diep. en werd zelf vrij bang, omdat ik vreesde niet voor het donker thuis te komen en zelf heel bang ben in het donker en al helemaal in een bos! Wim moest zonodig ook ons steeds in geuren en kleuren vertellen dat er hier overal wilde koeien liepen en liet de sporen daarvan zien. Imke liep het hardst van allemaal, met flinke pas marcheerde ze onverstoorbaar over de bospaden en ik liet niks blijken..dacht alleen.. Freyja bleef ook vrolijk, genietend van alle geuren, van vermoeidheid geen spoor.  en water hadden we ook niet bij ons, wel zo'n pepermuntspraytje tegen slechte adem, maar je
reddding bij zo'n "barre tocht" en het helpt ook tegen je zenuwen als je achter elke boom een wilde stier ziet of een wild varken hoort, want volgens Wim zaten die er ook..och en dan nog al die valkuilen, want dat was in diezelfde periode dat dat in het nieuws was...we gingen steeds harder lopen en onze voeten deden, gek genoeg, helemaal niet zeer.
Na ruim 20 kilometer(voor sommigen een peuleschilletje, voor onervaren wandelaars zoals ons dus echt niet) komen we fietsers tegen, ja hoor onze vriendin uit Spier, verbaasd dat wij nog zo laat in het bos liepen..na gehoord te hebben dat we er nu echt bijna waren vertelden we luid lachend ons verhaal in geuren en kleuren en toen....kwam de pijn..opeens konden we allemaal bijna niet meer lopen en ook freyja bleek doodop te zijn hahaha...
Wat een avontuur! Ik zal es kijken of ik er nog een foto van vind
Natuurlijk waren we ook dit jaar(2008) weer op de clubmatch en onze kampioen werd nummer 4, maar voor ons blijft ze nummer 1! Wat een mooi hondje.... Via hyves heb ik inmiddels ook andere leuke  hondjes leren kennen en ook leuke linkjes over het ras. kijk maar eens bij Joyce haar hyves

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Inmiddels is het 6 oktober 2009 en zijn we allemaal al weer een jaartje ouder. Ik maak het stukje vandaag eindelijk eens af, in elk geval ga ik het online zetten.
Nog niet helemaal af dus, maar alvast wel veel leesplezier..
Liefs van Astrid











 

 

 

 

 

Een paar keer per jaar logeren bij Arnold Pilon en Louwke Mandema, levert altijd mooie foto's op en een gerust hart bij mij, want als ik Freyja breng zie ik aan haar dat het een feestje gaat worden. Er is wel een kaper op de kust, want sinds kort heeft Freya ook een nw vriend, Laurens-Jan de Jong, zoon van mijn collega, zodra wij rechtsaf slaan richting Schipborg begint Freyja al luid te blaffen en wat is ze dan teleurgesteld als Laurens-Jan niet thuis is...

Ons mooie Prinsessenhondje is populair!

Tot de volgende keer!

 

Miniserie 2004, Gerard Gerritsen/Astrid Wevers
Vakantie in Londen, Bouwe van Norden/Astrid Wevers
Pieterburen(water)overlast 2005, Gerard Gerritsen

Verhalen over
Freya van Reykjavik II 
Onze 2e IJslandse hond, door Astrid Wevers

deel 1  deel 2   deel 3   deel 4   deel 5  deel 6

terug naar de hoofdpagina