|
Leuke verhalen
Freya van Reykjavik II,
onze IJslandse hond
deel 5
2008! twee jaar
later! En wat is er weer veel gebeurd!
Wat zeg ik...2009 doen we er
gelijk achteraan!
|
|
26
juli 2008
Het wordt echt tijd voor deel 5
En na twee jaar is het wel even denken "waar zal ik
beginnen?" Ik begin gewoon nu en dan schiet me vanzelf
van alles wel te binnen.
Regelmatig komt het voor dat alle optreedspullen kriskras
door mijn kantoortje staan en dat er eigenlijk nergens meer plek
is en toch vind Freyja dan nog wel ergens een gaatje waar ze dan
gewoon tussenkruipt, wat ze trouwens ook vaak in de auto doet,
gewoon tussen de spullen gaan liggen, soms met gevaar voor eigen
leven, want ja er verschuift ook nog wel es wat en als het dan te
bont wordt dan komt ze voorin tussen ons in liggen dwars over de
versnellingspook en dan half over mij heen hangend valt ze
snurkend in slaap.
Met Bnnrs op de foto en allemaal vinden ze onze Freyja een schatje..De
eerste keer dat we hem hebben ontmoet, Dennie Christiaan, heeft
hij nog liggen rollebollen met Freyja over de grond in de
kleedkamer, helaas hadden we toen ons fototoestel niet bij ons. De
tweede keer waren we met Imke(inmiddels "de
fietsvriendin") in Zwolle bij een "Heerenzitting"
en wat dacht je wat, hij herkende ons niet, wel herkende hij dhr
Finkers, puh... Nou dan Christine vd Horst en Maarten Spanjer, het
kon niet op. Wij
traden daar op met de Joekelilleladies en na ons kwam Maarten.
Moet ik eerst even uitleggen wat een Heerenzitting is...je moet je
voorstellen, ongeveer 400 a 500 dronken mannen zondagochtend om
een uur of 10/11, soms zitten de vrouwen in een andere zaal te
kijken naar een groot scherm om te zien wat hun mannen doen...
Als je niet voor de pauze optreedt dan heb je kans dat "de
mannen" je eraf fluiten en zo gebeurde het ook met
Maarten....ik vroeg hem er heel subtiel naar na afloop, hoe het met hem
ging...JA zei hij ik voelde het al aankomen en ja hoor ik draai me
om en dacht je dat ik de opening van het gordijn kon vonden ..niet
dus! Hilarisch, hij moest er zelf gelukkig ook om
lachen, echt leuk is anders.
En Christine deed natuurlijk als echte "Chick" alle aan
en afkondigingen...
De afgelopen jaren
kwamen we natuurlijk nog veel meer BNNrs
tegen, teveel om op te noemen, maar als ik nog wat foto's ervan
vind zal ik ze hier er ook op zetten.
Opnieuw werd Freyja gepakt
door de grote witte herder, we weten
geen oplossing hiervoor, behalve dat we onze Freyja daarna steeds
moeten socialiseren met andere echt leuke honden en soms es met
een homeopatisch korreltje tegen shock van buurvrouw Lies
Tja deze hond heeft een sociale afwijking, want ze gaat door
terwijl onze hond op de rug gaat liggen en zich overgeeft...heel
vervelend, we blijven alert tijdens de wandelingen en
fietstochten.
Tijdens één van die socialisatie projekten
van ons gingen we (Finkers,
Lineke en ik) naar Blijburg, een prachtig strand aan de rand van
Amsterdam, waar wel honderd honden losliepen en Freyja dus ook en
ze wist werkelijk niet waar ze kijken moest en wat ze zou doen, of
grommen zoals altijd, maar dat was eigenlijk niet te doen bij
zoveel tegelijk en bovendien ook nog misschien wel echt
gevaarlijk, hahaha je zag het haar denken en ja hoor, het duurde
even maar daar ging het staartje
omhoog in de kwispelstand en poten in de snelste spurt en spelen
maar...
Ik ben zelf dat strand opgelopen, zo van, gebeurt er iets, dan doe
ik net of dat het mijn hond niet is en op deze manier kon ik mijn
eigen angst hierdoor loslaten. Dhr. Finkers kon dat niet, de
schijtert, dus die bleef bij de auto, krantje lezen. Wat hebben
wij genoten.
Daarna gingen we kijken en genieten van muziek van The
Souldiers, oude bekenden van ons, heerlijke soulmuziek, de
naam zegt het al, echt de moeite waard en onze vrolijke Freyja
viel in een diepe slaap...
In Hoogkerk/onder
de rook van Groningen, is een plekje aan het water waar omstreeks
half 7/7 uur allemaal honden samen komen met hun baasjes en zo ook
zijn wij daar een paar keer naartoe gegaan, het is DE plek voor
Freyja om positieve ervaringen op te doen met . hondenvriendjes...
Zo ook het Lauwersmeer, het hondenstrand, natuurlijk vooral in de
zomer.
Ontmoeting met ons
nichtje Diana, Diana praat bijna met niemand en zoals je ziet
ontdooit ze met Freyja en dat maken we vaker mee. Op een dag
hadden we een gezin te logeren met een geadopteerd kindje, ik
geloof uit de Philipijnen, het kindje praatte niet, was erg
teruggetrokken en op zichzelf...totdat ze Freyja tegenkwam, we
vonden ze in de serre op de grond tegen elkaar aanzittend en het
meisje hield hele gesprekken tegen de hond, we konden niet
verstaan waarover, maar het was erg ontroerend om dat zien.
Eind april gaan we
wandelen in Spier, in de bossen, wij dat zijn Imke, Wim, Freyja en
ik, want de kikkers zijn geboren en dat is een heus spektakel om
dat te zien. Dat jaar ervoor was ik daar bij toeval en heb een
concert gehoord van duizenden, echt duizenden jonge gifgroene
kikkertjes en ze waren ook allemaal te zien, geweldig! ik had geen
fototoestel bij me..
Maar dit jaar wel, twee zelf, eentje met en eentje zonder telelens
en ook een statief geloof ik, dus lekker bepakt trokken we erop
uit en niet iedereen was even enthousiast moet ik eerlijk
bekennen, ik geloof dat alleen Freyja en ik dat waren..
We wandelden en lachten er heerlijk op los, stopten bij alle
vennen voor de kikkers, maar die sliepen nog of waren nog niet
geboren, alhoewel we hier en daar zachtjes wel wat hoorden kwaken.
Steeds verder en verder liepen we en IK wist de weg wel..
Onze voeten begonnen wat zeer te doen en we besloten de weg terug
te beginnen..de weg terug...die kant op want ik wist zeker dat er
dan een aflsag naar links moest komen.. het werd steeds mooier in
het bos en weidser en..onbekender..brr... best wel eng..beetje
schemerig al...er kwamen fietsers aan en ja die wisten wel dat er
verderop een weg was , die dan weer langs de snelweg terug liep,
zeker nog 15 km...en terug was de schatting zoniet nog erger. Ik drukte mijn zin
door en we gingen voor de afslag verderop. Ondertussen kwamen we
in de buurt van de snelweg en zagen een bord van de afslag naar
Hoogeveen, nou dat klonk niet best want dat was wel heel ver uit
de route, ik schaamde me diep. en werd zelf vrij bang, omdat ik
vreesde niet voor het donker thuis te komen en zelf heel bang ben
in het donker en al helemaal in een bos! Wim moest zonodig ook ons
steeds in geuren en kleuren vertellen dat er hier overal wilde
koeien liepen en liet de sporen daarvan zien. Imke liep het hardst
van allemaal, met flinke pas marcheerde ze onverstoorbaar over de
bospaden en ik liet niks blijken..dacht alleen.. Freyja bleef ook
vrolijk, genietend van alle geuren, van vermoeidheid geen
spoor. en water hadden we ook niet bij ons, wel zo'n
pepermuntspraytje tegen slechte adem, maar je reddding
bij zo'n
"barre tocht" en het helpt ook tegen je zenuwen als je
achter elke boom een wilde stier ziet of een wild varken hoort,
want volgens Wim zaten die er ook..och en dan nog al die
valkuilen, want dat was in diezelfde periode dat dat in het nieuws
was...we gingen steeds harder lopen en onze voeten deden, gek
genoeg, helemaal niet zeer.
Na ruim 20 kilometer(voor sommigen een peuleschilletje, voor
onervaren wandelaars zoals ons dus echt niet) komen we fietsers
tegen, ja hoor onze vriendin uit Spier, verbaasd dat wij nog zo
laat in het bos liepen..na gehoord te hebben dat we er nu echt
bijna waren vertelden we luid lachend ons verhaal in geuren en
kleuren en toen....kwam de pijn..opeens konden we allemaal bijna
niet meer lopen en ook freyja bleek doodop te zijn hahaha...
Wat een avontuur! Ik zal es kijken of ik er nog een foto van vind
Natuurlijk
waren we ook dit jaar(2008)
weer op de clubmatch en onze kampioen werd nummer 4, maar voor ons
blijft ze nummer 1! Wat een mooi hondje.... Via hyves heb ik
inmiddels ook andere leuke hondjes leren kennen en ook leuke
linkjes over het ras. kijk maar eens bij Joyce
haar hyves
Inmiddels is het 6 oktober 2009 en
zijn we allemaal al weer een jaartje ouder. Ik maak het stukje
vandaag eindelijk eens af, in elk geval ga ik het online zetten.
Nog niet helemaal af dus, maar alvast wel veel leesplezier..
Liefs van Astrid
|
|
|
|
|
 
|
|
| Een
paar keer per jaar logeren bij Arnold
Pilon en Louwke
Mandema, levert altijd mooie foto's op en een gerust
hart bij mij, want als ik Freyja breng zie ik aan haar dat
het een feestje gaat worden. Er is wel een kaper op de kust,
want sinds kort heeft Freya ook een nw vriend, Laurens-Jan
de Jong, zoon van mijn collega, zodra wij rechtsaf slaan
richting Schipborg begint Freyja al luid te blaffen en wat
is ze dan teleurgesteld als Laurens-Jan niet thuis is...
Ons mooie Prionsessenhondje is
populair!
|
|
|
|
|
Miniserie
2004, Gerard
Gerritsen/Astrid Wevers
Vakantie
in Londen, Bouwe
van Norden/Astrid Wevers
Pieterburen(water)overlast
2005, Gerard
Gerritsen
Verhalen over Freyja
van Reykjavik II
Onze 2e IJslandse hond, door Astrid Wevers
deel
1 deel
2 deel
3 deel
4
deel
5
terug
naar de hoofdpagina
|
