Miss Bera

Onze Miss Bera is verloofd met Prins Dux op 17 december 2013
Op 18 februari 2014 worden de puppies verwacht
Hier kan je alle avonturen lezen van deze zwangerschap en straks over de puppies
..

 

 Mooie IJslandse namen:

18 februari 2014
De namen zijn nu officieel. Ze moeten vrij snel verzonnen worden en de naam moet beginnen met een F. Ik was al weken bezig met speuren naar de mooiste en had inmiddels veel reuennamen gevonden en n mooie meisjesnaam had ik nog vanuit de tijd dat ik een naam moest verzinnen voor HKH Freyja II, ik kon toen niet kiezen, heeft weken geduurd(toen kon dat nog). Dus vandaar dat ik dacht ohhhhh die mooie naam, die doen we nu. Alsof ik van te voren voelde dat er veel reutjes geboren zouden worden. Twee leuke meisjes uit mijn dorp en Louwke natuurlijk hebben geholpen met de uiteindelijke keuze.
En we hebben een weegmomentje.
Fram, reutje, eerstgeborene, 516 gram. Fram betekent Voorwaarts.
Fjla, teefje, als tweede geboren, 440 gram. Fjla betekent viooltje.
Flibbi, reutje, de derde in de rij, 398 gram. Flibbi betekent kraag en ik hoop dat hij minstens net zon mooie kraag krijgt als Miss Bera.
Flugar, de vierde van het stelletje, 429 gram. Flugar betekent vleugel.
Fjr, de vijfde, 437 gram. Fjr betekent leven, kracht.
Foss, de laatste van het stel, de zesde, 465 gram.  Foss betekent waterval.
   

 
De bevalling:

14 februari 2014 
Jaaaaa, 4 dagen te vroeg, dat wel, maar kerngezond worden er 6 pupjes geboren!
1 teefje en 5 reutjes. Wat een avontuur! Ik was er al bang voor dat het te vroeg zou gebeuren, want Miss Bera was zo onrustig steeds en echt we hebben een hele week bijna er niet van geslapen. Steeds kreeg ik weer een heel lief klein slikje op mn hand en als ik dan mijn ogen opende zat Miss Bera zwaar hijgend voor me, niet wetende wat haar allemaal overkwam. Ten minste zo leek het. En dan ging ik haar zachtjes masseren over haar harde buikje en gaf haar wat Bach resque remedi druppeltjes en nam er zelf ook wat en zo vielen we dan meestal weer even in slaap. Niet voor lang want zowat elk uur herhaalde dit tafereeltje zich. Soms lag ze ook naast me met haar hijgende lijfje, naast mijn kussen, naast mn gezicht en echt ik dacht steeds straks valt zon pupje in mn gezicht met al dat kleverige lieve puppiebloed iewwwww
De ochtend van de 14e was het allemaal veel erger het hijgen hield niet meer op. Soms dacht ik ze kan er wel in blijven, dus probeerde haar gerust te stellen. Niets hielp, dus vermoedde ik echt dat de bevalling dichtbij was. Toen ze een klein beetje ging overgeven moest ik denken aan de woorden van Louwke, de fokster, over haar hondje die vorig jaar bij mijn logeerde en ook bij ons beviel van 4 mooie pupjes. Als Urdur gaat overgeven dan is de dag aangebroken . Nou, het was nog niet gezegd, of het eerste pupje kwam er al aan. Ja hoor en op ons bed! Om 10:22.  Heel vlotjes kwam het tweede pupje om 10:48, derde 11:10, vierde 11:43, jeetje vijfde om 12:25 en ook nog een zesde om 12:44!
Bij het eerste pupje jankte Bera zachtjes en deed ze een soort van vreugdedansje, echt waar en ik had de tranen ook in mn ogen, zo lief ons eigen Beraatje. Na het eerste pupje ging ze naast bed liggen op de grond op een plekje wat ik ook voor haar klaar had gemaakt en daar kreeg ze de rest van de babys. Elke keer duwde ze het pupje dan weer aan de kant, tja en ik pakte het dan op en legde het op het grote bed. Ik had een soort van nestje gemaakt van fleece dekentjes en een kruikje erbij gelegd. Nodig of niet nodig, het voelde goed zo. Inmiddels was mijn vriendin uit Nieuwegein, Karin, ook gearriveerd en samen hebben we uiteindelijk Bera gesommeerd ook op het grote bed te komen, om te gaan liggen en hebben we de babys aan de tiet gelegd. Ja, en dan zie je dat het echt waar is, wat Buurvrouw Lies ons vertelde, dat het zogen van de babys bij de moeder een soort van hormoon losmaakt, waardoor Bera haar moedergevoelens gestimuleerd worden. Toen ging eigenlijk alles vanzelf.
De pupjes liggen nu in een campingbedje naast het grote bed en ik slaap met oordoppen in en als een pupje echt hard piept dan staat oma Astrid gelijk naast het bedje, dus de nachtrust wordt soms wat ingehaald door hazenslaapjes overdag.

   

 


Het eerste verhaal:

Verloofd

Vandaag heeft mijn Miss Bera zich verloofd met Prins Dux, een knappe blonde verschijning uit het midden van het land. En volgende week kom de Prins logeren voor een gezellige wilde liefdesvakantie. Ja hoor en je snapt het vast al wel. Dan komen er in het voorjaar hier weer jonge pupjes in huis. Ik neem me vast voor dat ik GEEN pupje houd. Ik weet het zeker!
Wel verheug ik me er enorm op, al die avonturen. Al die heerlijke jonge hondjes te mogen zien opgroeien hier, 8 weken lang! Mooie IJslandse namen te mogen verzinnen. Iedereen leeft ook zo mee en al mijn Facebook vrienden en vriendinnen hebben druk meegezocht naar de juiste kandidaat. En wat zal Miss Beriebeer een schat van een moeder zijn, ze heeft dat al bewezen toen hier eerder dit jaar een nestje van een log hond geboren werd. Urdur, de moeder van dikke Beer. Ze was zo lief voor de pupjes, slikte ook de vieze smurriepoepjes op als Urdur daar te moe voor was. Dan kreeg ik vervolgens, als ik niet uitkeek ook een dikke slobber over mn wang, iew!
Er is alleen n ding waar ik vreselijk tegenop zie en ik herinner me het nog maar al te goed. Ik had dus Urdur hier te logeren dit jaar, een mooie IJslandse hond, de moeder van mijn Miss Bera. Hoogzwanger was ze bij aankomst in Pieterburen en de bevalling was hier s nachts op mijn bed. De Meeste belevenissen in deze periode waren onvergetelijk, zo mooi, zo prachtig. Ik denk er vaak aan terug. Met twee van de pupjes* heb ik nog altijd veel contact en wandel ik regelmatig mee langs de Lek, als ik daar in de buurt moet optreden(als mijn alter ego Gre Parelmoer) Esky en ook Tojaz zijn inmiddels uitgegroeid als de mooiste IJslandse honden en Miss Bera loopt dan als een trotse tante ruig te spelen, te zwemmen en ook zachtjes lief te moederen over ze.
Maar er waren ook meerdere dingen eng en vies, echt doodeng en vreselijk vies.
Het allerergste en waar ik nu zo erg tegenop zie, was het volgende
Ik zat al heel vroeg lekker in het zonnetje, pupjes, mama Urdur en tantes voor de laatste keer pap gevoerd. Na  het laatste ochtend wandelingetje met de hele wilde vrolijke puppys naar de achtertuin. Na weer een vreselijk kort slapeloos nachtje, mede omdat kleine Elja nu echt kan blaffen hahaha. Ik heb het er allemaal graag voor over. Goed, ik zit dus in het zonnetje, de pupjes spelen nog een beetje slaperig in het netjes platgetrapte grasnestje onder een prikstruik en opeens hoor ik Urdur steeds zachtjes janken en wat heen en weer lopen, van de pupjes en weer terug naar een soort van nieuw grasplekje. Ik denk NEE HE ... ZALTOCHNIETNU ... Louwke* had het me verteld en ik had er de hele week wat tegen opgezien. Voor het volgende wolven ritueel. En ja hoor, Urdur gaat opnieuw zachtjes janken, een soort van lokroepje. En ik zie een golfje vies wittig spul uit haar bekje vallen in het grasnestje en hup met zijn allen er bovenop en smullen van de kotsiekotsie. Ik vond het niet eens vies, ik was ontroerd.. Zoveel moederliefde...
Zal ik straks ook zo ontroerd zijn? Wordt vervolgd!

Tot de volgende keer!
Astrid Wevers

*Louwke is mijn vriendin en de eigenaresse van Urdur.
*Esky en Tojas zijn twee van de pupjes uit het nestje van Urdur en ze wonen nu langs de Lek.

Meer lezen over Astrid en haar IJslandse honden op Facebook? Dat kan: www.facebook.com/astridingridwevers   
Meer lezen over Gre Parelmoer? www.facebook.com/greparelmoer


Astrid Wevers: 0595528491 / 0623161597 
geenflauwidee@planet.nl
Deze pagina is onderdeel van www.koninginvanpieterburen.nl